ورود     | ثبت نام Skip Navigation Links
صفحه نخست
درباره استانExpand درباره استان
اطلاع رسانیExpand اطلاع رسانی
بانک اطلاعات هنرمندانExpand بانک اطلاعات هنرمندان
فعالیتهاExpand فعالیتها
منابع محتواییExpand منابع محتوایی
درباره مرکزExpand درباره مرکز
 
   
 
 

 

مشق هاي ساده مدرسه تئاتر


يك چرا و جواب ساده در ادبيات نمايشي ايران:‏

مبداء و منشاء تئاتر هر قوم را بايد دراعتقادات ديني و مناسك مذهبي همان قوم جستجوكرد. تاريخ پيدايش اين هنر درآغاز براي بيان رازها و عواطف نهفته بظهور رسيد. در يونان اعتقاد به خدايان و اعتقادات اساطيري شعر درامي، تراژدي و كمدي مبداء ادبيات آن قوم است بوجود آمد در ساير كشورهاي اروپايي هم همينطور ادامه تئاتر و درام مذهبي حتي در قرون وسطي هم سبب ادامه ادبيات نمايش ملل گرديد. در ايران از دوران هخامنشي و قبل از آنهم اثر و نشانه اي كه حاكي از وجود ادبيات نمايشي باشد در دست نداريم. آنچه كه هم بعنوان تشريفات نمايشي داريم سابقه قابل رونق در ايران محسوب نمي شود. شايد اعتقاد ايرانيان قبل از اسلام به اهورمزدا كه خداي يكتا بود مانع از ظهور اساطير در صحنه تئاتر بوده باشد و اهورمزدا بسان زئوس خداي خدايان منشاء ظهور مناسك و آيين هاي نمايشي نگرديد و اصولاً با هم قابل قياس نبودند. همينطور دوران اشكانيان و ساسانيان هم از آن جمله است (به غير از ساير هنرها ادبيات نمايشي نام و نشاني ندارد) در دوره اواسط اسلامي مربوط به حكومت سلسله ايراني آل بويه يك نوع تئاتر مذهبي بنام تعزيه بوجود آمد. ‏

بطوركلي درام مذهبي ايران كه شكل يافته بود در زمان صفويه به اوج خود رسيد. ‏
ملاحسين واعظ كاشفي از نويسندگان سرشناس آخر دوره ي تيموري دركتاب (روضه الشهدا) واقعه كربلا را در جلو چشم تماشاگران مجسم ساخت. صورت واقعي درام با اين ترتيب در دوره صفويه بوجود آمد.

ادبيات مذهبي ايران و تحت عنوان اجرايي تعزيه ابتدا در بيان مصائب خاندان حسين بود ولي پس از چند قرن مي رفت كه از صورت كامل عزاداري درآمده و جنبه تفريحي هم پيدا كند (همانطور كه نمايش هاي مذهبي يونان و اروپا بتدريج تغيير يافته و نمايش هاي اخلاقي- اجتماعي- سياسي و تاريخي را بوجود آوردند).

مي توان گفت اگر تعزيه گرداني ادامه مي يافت تئاتر ملي ايران و در سايه اش ادبيات نمايش ياران پس از طي يك دوره طبيعي و تدريجي با راه و رسم و شيوه خاص ايراني بظهور مي پيوست همانطوركه در بين اقوام و ملل ديگر صورت گرفت. تئاتر روحوضي ايران كه شباهتهاي زيادي با كمدي هاي انتقادي اروپا در قرون وسطي(كمدي دلارته- ايتاليا) داشت توسعه نيافت و بصورت ابتدايي باقي ماند و سبب رونق ادبيات نمايشي نيز نگرديد. ادبيات نمايشي و تئاتر مدرن هم تأثيرات خود را از تئاتر فرانسه بدست آورد و با وجود الهام بخشي زواياي دراماتيك برخي از آثار ايراني و حماسي مثل شاهنامه در همان مقاطع و بصورت مناسبت ها اجرا و طي طريق تاريخي را نداشت. آنچه كه بصورت آغاز در ادبيات نمايشي ايران قابل بحث باشد مربوط مي شود به دوران آخرين شاهان قاجار و با ظهور ميرزا ملكم خان و سپس ميرزا فتحعلي آخوندزاده و ميرزا آقا تبريزي.‏

تهيه شده در واحد هنرهاي نمايشي حوزه هنري استان كرمانشاه

 

 

 
 
 
تمامی حقوق مادی و معنوی این وب‌سایت به حوزه هنری استان کرمانشاه تعلق دارد | نقشه سايت